حجاب و عفاف

این دو ویژگی برگرفته از اعتقادات ناب دینی و باورهای پاک الهی است؛ یکی «پوشش ظاهری» است و دیگری «کوشش باطنی»؛ یکی «نماد بیرونی» در دیدگان افراد جامعه دارد و چون بیرقی برافراشته و شعاری نمایان همگان را به صلاح و رستگاری فرا می خواند و دیگری «نمود درونی» در سازماندهی اعضا و مدیریت چشم و گوش و دل و دیده دارد تا هر یک در مرحله ای صحیح و سازنده به کار گرفته شوند و در مرزهای ممنوع الهی متوقف گردند. آن عظمت و این عزّت موجب گردیده که افزون بر «حق الناس» بودن حجاب، «حقُ اللّه » نیز محسوب می شود و علاوه بر حفظ مصالح عمومی جامعه ـ که رسالتی سنگین برای پاک سرشتان و آسمانی صفتان است ـ طاعت و اطاعت پروردگار مهربان نیز دانسته شود تا هدفی والا و بالا یعنی: «مصون ماندن از گزند نگاههای هدف دار و مسموم و جلوگیری از لغزشها و سقوطهای هلاکت بار» فراهم شود. از این رو در نگاه سراسر بصیرت و بینش خردورزان، حجاب هرگز «محدودیت» نخواهد بود، بلکه «مصونیت» از حوادث زیانبار پیدا و ناپیدای جامعه محسوب می شود.

این نگرش از آن رو است که در سلسله معارف پاک و تابناک اسلام دختران و زنان ستایش بسیاری گردیده و چونان گوهری گرانبها و دُرّی درخشان و چشم نواز، لبریز از جاذبه و عظمت و زیبایی و عزّت دانسته شده اند. آن هنگام که دختران، ننگ خانه و خانواده و زنان موجودی زشت و زیانبار برای جامعه تلقی می شدند، رسول راستین و آسمانی اسلام دختران را «بهترین فرزندان»⁽²⁾ بیان کرد و فرمود:

«نعم الولد البنات، مَلَطّفاتٌ مجهّزاتٌ مؤَنَساتٌ، مبارکاتٌ، مفلّیاتٌ؛⁽³⁾

دختران چه فرزندان خوبی هستند! زیرا گرم و بالطافتند، آماده به خدمتند، اُنس گیر و باالفتند، بابرکتند و پاکیزه اند.»

روزی که به آن حضرت مژده دختردار شدن دادند، چون اصحاب چهره در هم کشیدند، رو به آنان کرده فرمود:

«شما را چه می شود؟! گیاه خوشبویی است که آن را می بویم و روزیِ او هم بر عهده خداوند عز و جلّ است.»⁽⁴⁾

آن پیامبر پرمهر و سرشار از عشق و شیدایی به هنگام سخن در باره بانوان و مادران می فرمود:

«کلّما ازدادَ العبدُ ایمانا ازدادَ حُبّا للنساء؛⁽⁵⁾

بنده هرچه ایمانش را فزونی دهد، محبتش بر بانوان بیشتر خواهد شد!»

و در گفتاری گهربار جلوه ای دیگر از نگاه و نگرش عرشی خویش را بازگو نمود و فرمود:

«جبرییل آن قدر در باره زن به من سفارش کرد که گمان کردم طلاق زن سزاوار نیست، مگر در جایی که آشکارا مرتکب فحشا گردد⁽⁶⁾ ... سفارش مرا در باره نیکی کردن به زنان بپذیرید چرا که آنان نزد شما اسیرند.»⁽⁷⁾

ظرافت و عزّت زنان در نگاه نورانی پیامبر اکرم(ص) به گونه ای است که آن حضرت در باره «احتمال» وسوسه های شیطانی و لغزشهای نفسانی نکاتی ارزشمند یادآور شده، فرموده اند:

«زنان از میان مسیر عبور نکنند، بلکه در کنار دیوار و راه رفت و آمد داشته باشند؛⁽⁸⁾ کسی که به خدا و روز قیامت ایمان دارد، در جای خلوتی که زنی نامحرم، صدای او را می شنود، نماند؛⁽⁹⁾ هنگامی که زن در جایی نشست، بعد از آنکه از آنجا برخاست، کسی در جای او ننشیند تا اینکه گرمی آن از بین برود.»⁽¹⁰⁾